شجن : غم و اندوه . شعر آفرين خداى ، بر پدرى * كه تو پروردْ و مادرى كه تو زاد ! ( سعدى ) شعر روزى ز قضا ، حُسن تو را مىسنجيد * ايزد ، به ترازوى قَدَر با خورشيد اين بس كه گران بود ، نجُنبيد از جا * و آن بس كه سبك بود ، به افلاك رسيد ( سعيدا ) شعر گويى از خامهء تقدير ، غرضْ نقش تو بود * كز ازل تا به ابد ، اين همه تصوير كشيد ( نياز ) شعر به ميزان نظر حُسن تو را با ماه سنجيدم * ميان اين و آن ، فرق از زمين تا آسمان ديدم ( اسود ) شعر همچون تو نازنينى ، سر تا به پا لطافت * گيتى نشان نداده ، ايزد نيافريده ( حافظ )